Karel Appel

Waar te beginnen als we het over Christiaan Karel Appel hebben. Deze beroemde expressionistische kunstschilder startte eind 1948 samen met een aantal andere Nederlandse, Belgische en Deense kunstenaars de Cobra beweging (afkorting van Copenhagen, Brussel, Amsterdam). Hiermee is hij vooral bekend geworden. Karel Appel schildert, ook volgens eigen zeggen, nooit de abstractie, al benadert zijn werk dat wel sterk. Er zijn altijd herkenbare figuren te ontdekken, of dit nu mensen, dieren of zonnen zijn.

Karel Appel (Amsterdam, 25 april 1921 – Zürich, 3 mei 2006) was een Nederlandse kunstschilder en beeldhouwer in de moderne kunst, uit de tweede helft van de twintigste eeuw, die tot de expressionisten kan worden gerekend. De invloed van Karel Appel is nog altijd dagelijks voelbaar en hij heeft dan ook grote invloed gehad in de ontwikkeling van de kunst gedurende de 20ste eeuw.

Ter gelegenheid van een tentoonstelling in het Stedelijk museum in Amsterdam vertelt hij aan Rudi Fuchs, toenmalig directeur van het museum, over zijn werk. Voordat hij begint kijkt hij lang naar het doek, maar als hij eenmaal begint met schilderen, kan hij zijn impulsen om verf aan te brengen bijna niet bijhouden. Hij geeft de indruk te werken als een bezetene, waarbij hij echter wel veel tijd neemt om de verf in de juiste kleur te mengen. Als het doek bijna af is, werkt hij langzamer, ten slotte zet hij nog maar een enkele toets, of hij laat de laatste verbeteringen zelfs weg. Appel werkt altijd aan één schilderij tegelijk.

Uitspraken
Karel Appel deed veel gevleugelde uitspraken, die bij het brave publiek in de jaren na de Tweede Wereldoorlog de nodige weerstand opwekten:

• Ik rotzooi maar een beetje an. Ik leg het er tegenwoordig flink dik op, ik smijt de verf er met kwasten en plamuurmessen en blote handen tegenaan, ik gooi d’r soms hele potten tegelijk op. (Tegen het blad Vrij Nederland naar aanleiding van de film door Jan Vrijman).
• Ik schilder als een barbaar in deze barbaarse tijd.
• Ik heb in de loop van de jaren geleerd hoe ik olieverf op doek moet brengen. Ik kan nu met verf alles doen wat ik wil. Maar het is nog steeds een strijd, nog steeds een gevecht. Op het ogenblik zit ik nog in de chaos. Maar het is nu eenmaal mijn aard om de chaos positief te maken. Dat is tegenwoordig de geest van onze tijd. We leven altijd in een verschrikkelijke chaos, en wie kan de chaos nog positief maken? Alleen de kunstenaar. (Monaco, 1986)
• Tais-toi et sois belle. (Houd je mond en wees mooi) (tegen Sonja Barend)
• “Ik gebruik ook meer verf!!” nadat Appel een groot deel van de revenue van een Cobra groepsexpositie in zijn zak steekt.

Na zijn overlijden in 2006 werd Karel Appel in stilte op het kerkhof Père-Lachaise in Parijs begraven.
Meer informatie over Karel Appel. (Wikipedia)

Videofragment over Karel Appel.

admin schreef dit artikel in Video, Kunstenaars op donderdag, juli 5th, 2007. Volg reacties via de RSS 2.0 feed. Reageer of trackback. Bekijk Technorati Linkbacks.